Πρόγραμμα ALCOVE

Η Εταιρεία Νόσου Alzheimer και Συναφών Διαταραχών Αθηνών συμμετέχει από το 2010 στο Ευρωπαϊκό πρόγραμμα ALzheimer COoperative Valuation in Europe (ALCOVE), που έχει στόχο την κατανόηση, την πρόληψη και την αντιμετώπιση της νόσου Alzheimer και των συναφών διαταραχών στα κράτη-μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Περιλαμβάνει 4 πεδία δραστηριοτήτων:

  • • Συλλογή επιδημιολογικών δεδομένων σχετικά με την Άνοια
  • • Πρόληψη και πρώιμη διάγνωση
  • • Καταγραφή των υπαρχουσών πρακτικών ιατρικής και κοινωνικής φροντίδας των ανθρώπων με άνοια
  • • Βελτίωση του περιεχομένου και εφαρμογή των διακηρύξεων για τα δικαιώματα των ανθρώπων με διαταραχές μνήμης
  •  
  • Στο πρόγραμμα συμμετέχουν φορείς από 19 χώρες. Συντονίστρια χώρα είναι η Γαλλία και συγκεκριμένα η Haute Autorité de Santé. 

Τα συμπεριφορικά συμπτώματα και η χρήση των ψυχοτρόπων στην Άνοια είναι ένα από τα κύρια θέματα του προγράμματος. Η Ελλάδα συμμετέχει ενεργά, λαμβάνοντας υπόψη την παντελή έλλειψη στοιχείων σχετικά με το θέμα στην Ελλάδα καθώς και το πόσο τα συμπεριφορικά συμπτώματα επηρεάζουν τη ζωή των ανθρώπων με άνοια και των οικογενειών τους.

Στο πλαίσιο του προγράμματος ALCOVE,  την Παρασκευή 12 και το Σάββατο 13 Οκτωβρίου 2012,  στο Εντευκτήριον του Πανεπιστημίου Αθηνών πραγματοποιήθηκε με επιτυχία επιστημονικό Συμπόσιο με θέμα: “Πρόγραμμα ALCOVE: Η χρήση των ψυχοτρόπων στην Άνοια, ευρωπαϊκές απόψεις και οδηγίες, Focus Group για την Ελλάδα” 

Το Συμπόσιο διοργανώθηκε σε συνεργασία της Ελληνικής Εταιρείας Άνοιας και το παρακολούθησαν 120 επιστήμονες.

ΠΡΑΚΤΙΚΑ Focus Group ALCOVE 13/10/2012

Συντονίστρια  Παρασκευή Σακκά

Συμμετέχοντες:

  1. Παρασκευή Σακκά  - Δείτε την παρουσίαση
  2. Ελισάβετ Καπάκη 
  3. Αντώνης Μούγιας 
  4. Νίκος Σκαρμέας 
  5. Βασίλης Βαγενάς
  6. Βασίλης Παππάς
  7. Χάρης Μπάστας
  8. Θέκλα Χατζηαδαμίδου
  9. Δήμητρα Προκοπιάδου
  10. Βασίλης Κωνσταντινίδης
  11. Θεόδωρος Μηλιώτης
  12. Ανδρέας Γαλανόπουλος 
  13. Αρετή Ευθυμίου 
  14. Παναγιώτα Ζώη
  15. Ελένη Μαργιώτη  

Συμπεράσματα:

  1. Δόθηκε βαρύτητα  στην άρση του στίγματος αν και  αναφέρθηκε ότι πλέον στην Ελλάδα υπάρχει ενημέρωση και εκπαίδευση.
  2. Γίνεται υπερσυνταγογράφηση ψυχοτρόπων στους ανοϊκούς ασθενείς, αλλά τελικά κατέληξαν ότι αυτή είναι μία γενική δήλωση και χρειάζεται να γίνει πιο συγκεκριμένη σε σχέση με ποικίλους  παράγοντες;
  3. Όλοι συμφωνούν ότι τα ψυχοτρόπα  έχουν βλαβερές συνέπειες και πρέπει να μειωθεί η χρήση τους. Κατέληξαν ότι τα ψυχοτρόπα σχετίζονται με αυξημένη θνησιμότητα, μειώνουν την ποιότητα ζωής των ασθενών, επιταχύνουν την εξέλιξη του ανοϊκού συνδρόμου και προκαλούν συχνές πτώσεις. Θα πρέπει να υπάρξει μία ισορροπία σχετικά με τη χορήγηση αλλά δεν υπάρχουν γενικές κατευθυντήριες οδηγίες  ή αρχές ορθής κλινικής πρακτικής στην Ελλάδα. 
  4. Όλοι συμφώνησαν ότι οι μη φαρμακευτικές παρεμβάσεις θα πρέπει να προηγούνται της φαρμακευτικής θεραπείας. Μη φαρμακευτικές παρεμβάσεις πραγματοποιούνται στα Κέντρα Ημέρας και σε Ιδρύματα Μακράς Παραμονής. Οι μη φαρμακευτικοί χειρισμοί είναι βασικοί στη διαχείριση διαταραχών συμπεριφοράς, αν και πρώτα πρέπει να γίνει αιτιολογική διερεύνηση και να αποκλειστούν ιατρικά αίτια, σωματικά νοσήματα –συννοσηρότητα, λήψη άλλων φαρμάκων και στη συνέχεια να προχωρήσουμε σε μη φαρμακευτικό χειρισμό. Οι περισσότεροι γιατροί δεν είναι ενήμεροι για τις  μη φαρμακευτικές θεραπείες  καθώς κα για το πού παρέχονται,  πρέπει να ενημερωθούν.
  5. Πρώτη επιλογή για τη φαρμακευτική θεραπεία των BPSD πρέπει να είναι  οι αναστολείς χολινεστεράσης αλλά στην Ελλάδα χορηγούνται ανεξέλεγκτα τα αντιανοϊκά φάρμακα αρκετές φορές μετά από πίεση των συγγενών. Δεν υπάρχουν περιορισμοί  π.χ. σε σχέση με το στάδιο της άνοιας.
  6. Οι γιατροί γενικά στην Ελλάδα χρησιμοποιούν μικρές δόσεις νευροληπτικών τουλάχιστον στην αρχή.
  7. Υπάρχουν διαφορετικά ποσοστά χορήγησης ψυχοτρόπων στα Ιατρεία Μνήμης, στα γενικά   Νευρολογικά  Ιατρεία και  στις  Μονάδες Φροντίδας Ηλικιωμένων.
  8. Τα στοιχεία του ΕΟΠΥΥ (Μάιος 2012). Από 68574 συνταγές με αντιανοϊκά φάρμακα υπήρχαν 10744 με Ψυχοτρόπα στην ίδια συνταγή.  ΕΟΠΥΥ: Αναλογία 1/6. Σε σχέση με τη Γαλλία, τα ποσοστά είναι παρόμοια, μόνο η Γκαλανταμίνη έχει μικρότερο ποσοστό.
  9. Έχουν υποεκτιμηθεί τα ποσοστά αντιανοϊκών φαρμάκων. Οι συμμετέχοντες δε συμφώνησαν με τα στοιχεία του ΕΟΠΥΥ.
  10. Στα ιδιωτικά ιατρεία παρατηρείται αυξημένη χορήγηση αντιψυχωτικών φαρμάκων.  Επίσης , τα αντιανοϊκά χρησιμοποιούνται ευρέως.
  11. Ωστόσο, η χορήγηση ψυχοτρόπων έχει και πλεονεκτήματα: όπως το ότι μένουν οι ασθενείς περισσότερο καιρό στα σπίτια τους. 
  12. Οι οικογενειακοί και οι έμμισθοι φροντιστές εκπαιδεύονται για την παροχή φροντίδας. Έχει ξεκινήσει η εκπαίδευση  έμμισθων γυναικών  και ειδικότερα η ανάπτυξη ενός ηλεκτρονικού προγράμματος εξ’ αποστάσεως μάθησης π.χ. SetCareProject, για το σκοπό αυτό και συγκεκριμένα για την εκπαίδευση γυναικών που δεν μιλούν καλά την ελληνική γλώσσα και κατάγονται από Βαλκανικές χώρες.
  13. Δεν υπάρχει μεγάλη συμμετοχή των Ελλήνων φροντιστών σε εκπαιδευτικά προγράμματα.

 

Προτάσεις:

  1. Σημαντικό στη διαχείριση των διαταραχών συμπεριφοράς είναι η εκπαίδευση των ειδικών γιατρών αλλά και των γενικών και οικογενειακών γιατρών και απαραίτητη η λήψη ενός καλού ιστορικού.
  2. Πρέπει να εκπαιδευτούν οι γιατροί στη χρήση των Ψυχοτρόπων στους ανοϊκούς ασθενείς,  στους κινδύνους από τη χρήση τους και στις εναλλακτικές θεραπείες.
  3. Όλοι οι ομιλητές συμφώνησαν στην ανάγκη αποφυγής των νευροληπτικών ή όταν είναι απαραίτητα σε  χαμηλές δόσεις  για μικρά χρονικά διαστήματα.
  4. Θα πρέπει να γίνει διάκριση σχετικά με τις ειδικότερες ομάδες ψυχοτρόπων: π.χ. τα νευροληπτικά θα πρέπει να χρησιμοποιούνται με φειδώ, τα αντικαταθλιπτικά (όχι τα τρικυκλικά) θα πρέπει να χρησιμοποιούνται με μεγαλύτερη ελευθερία. Τα νευροληπτικά και οι βενζοδιαζεπίνες είναι τα πλέον βλαβερά.
  5. Να διατυπώνεται η διάγνωση της άνοιας κατά τη συνταγογράφηση και να μην αναφέρεται ο γενικός όρος οργανικό ψυχοσύνδρομο. 
  6. Ο συνδυασμός Ριβαστιγμίνης  και Μεμαντίνης είναι αποδεκτός.
  7. Πρέπει να γίνει προσπάθεια μείωσης της χορήγησης των νευροληπτικών φαρμάκων στους ανοϊκούς ασθενείς.
  8. Η χορήγηση φαρμάκων στην Ελλάδα είναι ανεξέλεγκτη και θα πρέπει να υπάρχουν περιορισμοί.
  9. Θα πρέπει να υπάρχει έλεγχος στη συνταγογράφηση ανάλογα με το στάδιο της νόσου για τα αντιανοϊκά και τα αντιψυχωσικά φάρμακα.
  10. Να ελεγχθούν οι συστάσεις του ΕΟΦ, πόσο υπεύθυνες είναι και ποιος τις γράφει. Δεν υπάρχουν κατευθυντήριες οδηγίες και είναι χρήσιμο να φτιαχτούν.
  11. Η εφαρμογή μη φαρμακευτικών παρεμβάσεων είναι πολύ σημαντική καθώς και η εκπαίδευση των επαγγελματιών υγείας και των συγγενών.

 


 

Stay Connected

fb

 Εγγραφή Μελών

 Ηλεκτρονική Φόρμα

 

Newsletter